Olga Kuźmińska

00:00:01: Supermocne.

00:00:02: Inspirujące historie o kobietach w wyborach, spełnianiu marzeń, realizacji i samorealizacji.

00:00:09: Na rozmowy z wyjątkowymi kobietami zaprasza Anna Skoczek.

00:00:12: Podcast Radia Poznani.

00:00:14: Dzień dobry, dobry wieczór.

00:00:16: Witam państwa w kolejnym odcinku programu Supermocne.

00:00:19: Ja nazywam się Ania Skoczek, a dziś bohaterką supermocnych jest dr.

00:00:24: Olga Kuźmińska.

00:00:26: Dzień dobry.

00:00:27: Dzień dobry.

00:00:27: Opowiem tylko państwu, że pani doktor dzisiaj załapała się na zmiany komunikacyjne w Poznaniu i dowiedziałam się już pierwszej rzeczy przy okazji tego spotkania, że pani się nigdy nie spóźnie.

00:00:38: I też tak dzisiaj było, nie spóźniłam się.

00:00:41: Biegłam, co prawda, z tramwaju.

00:00:44: Ha, zadyżka jest, ale jestem

00:00:46: punktualnie.

00:00:47: Punktualnie nawet powiedziałabym, że minutę przed czasem.

00:00:49: Tak,

00:00:50: tak udało się.

00:00:51: I też

00:00:51: od razu jak weszła pani tutaj do nas do siedziby Radia Poznań, to cały korytarz rozpromienił się pani uśmiechem.

00:00:58: Pięknie, tak, bo muszę powiedzieć, że kiedyś bardzo, bardzo dawno temu, ja też tutaj miałam wywiad, ale to już nawet nie pamiętam, kiedy to było bardzo, bardzo dawno, chyba w początkach mojej takiej pracy zawodowej też jakiś wywiad był.

00:01:14: I bardzo miły, bardzo miło to wspominam.

00:01:17: Bo

00:01:17: ja dzisiaj też zaprosiłam Panią do programu w związku z tym wszystkim, co robi Pani w życiu swoim, a jest związane z tańcem.

00:01:25: Na przykład była Pani Polską Jane Fontą i prowadziła Pani aerobik w telewizji, mając trzy programy.

00:01:31: Tak,

00:01:32: faktycznie to było.

00:01:33: Był to rok osiemdziesiąty drugi, kiedy byłam prekursorką telewizyjnego aerobiku w Polsce.

00:01:41: Świczy i tańczy z Olga.

00:01:43: Olga proponuje, takie trzy serie miała.

00:01:46: Tak,

00:01:46: pierwsza była aerobik, taniec i gimnastyka.

00:01:50: Potem Olga proponuje ćwiczyć tańc z Olga.

00:01:53: Może nie taka kolejność, ale

00:01:55: tak wielką telewizyjną gwiazdą.

00:01:57: Te programy się cieszyły ogromną popularnością.

00:01:59: Tak, ale dlaczego?

00:02:01: Dlatego, bo wówczas były tylko dwa programy, pierwszy i drugi.

00:02:05: I ten mój program aerobikowy był nadawany w pierwszym programie.

00:02:10: No więc gdziekolwiek poszłam, czy do jakiegokolwiek sklepu, to byłam znana i ludziom nie poznawali po głosie.

00:02:18: To było bardzo miłe, sympatyczne.

00:02:20: I faktycznie to był okres, gdzie większość osób zaczęła ćwiczyć.

00:02:26: W ogóle była taka zmiana.

00:02:28: po w szkole ćwiczono w takich szarych strojach gimnastycznych, a tutaj szał na kolorowe stroje, getry ładne, opaski na głowach, na rękach.

00:02:41: I to pewno też przyczyniło się od tego, że ten aerobik był taki sławny.

00:02:46: Faktycznie, wówczas jeździłam po wielu, wielu miastach.

00:02:51: Szkoły zapraszały mnie zakłady pracy i wtedy byłam taka, taka ważna.

00:02:57: Ale nie było pewnie łatwo wprowadzać takiego nowego rodzaju ruchu i nowego rodzaju rozrywki w Polsce, bo wcześniej przed panią tego nikt nie znał, nikt nie robił.

00:03:07: Faktycznie aerobik dopiero ja wprowadziłam tutaj, właściwie to była ogólnopolska telewizja, ale przedtem zajmowałam się o innym rodzajem ruchu.

00:03:16: Ukończyłam szkoły baletową, potem studia, wyższa szkoła wychowania fizycznego.

00:03:22: Na studiach poznałam gimnastykę artystyczną i faktycznie prowadziłem tą gimnastykę artystyczną w Pałacu Kultury, w ówczesnym Pałacu Kultury.

00:03:32: Teraz zamyk.

00:03:33: i nawet napisałam książkę Podręcznik Gimnastyki Artystycznej i tą gimnastyką zajmowałam się dość długo.

00:03:41: Ale uczenia mnie wysłała na gimnastriadę do Bazylei.

00:03:46: To był rok sześćdziesiąty, dziewiąty i tam właśnie byłam zafascynowana różnymi innymi formami ruchu.

00:03:55: Ach, coś pięknego.

00:03:57: i gimnastyka jazzowa i inne formy ruchu.

00:04:00: Właściwie to wzięłam sobie zeszyt, zapisywałam, ale kiedy przyjechałam do Polski nic z tego nie umiałam odczytać,

00:04:09: bo było

00:04:10: tak, bo to raz, że tego było bardzo, bardzo dużo, ale właściwie zastanowiłam się, zaczęłam tworzyć i sama różne układy.

00:04:19: Właściwie początki to były takie, że po gimnastyce artystycznej prowadziłam gimnastykę jazzową i na jednym z takich moich kursów, które prowadziłam dla nauczycieli, przyjechała telewizja, a konkretnie pani Marzena Rutkowska.

00:04:36: Wtedy panią znalazła, tak?

00:04:38: Tak, po raz

00:04:39: pierwszy właśnie.

00:04:40: Pewnie też za ten promienny uśmiech.

00:04:42: Jestem przekonana, że jak pani prowadziła te wówczas zajęcia, tak samo się pani uśmiechała jak teraz.

00:04:47: Może tak, nie mam lustra, nie widzę, ale jeżeli pani redaktor to zauważyła, to się cieszę.

00:04:53: W każdym razie pani Marzena Rutkowska zaproponowała mi, czy mogę tą gimnastykę jazzową prowadzić w telewizji.

00:05:01: Gimnastyka Jezowa była dość trudną formą ruchu i początkowo ja się zgodziłam, ale ponieważ byłam w Szwajcarii i wróciłam, a tam już był boom na aerobik, to ja do pani marzeny powiedziałam pani redaktor nie Gimnastyka Jezowa tylko aerobik, róbmy aerobik.

00:05:21: No i tak się zaczęło.

00:05:22: To był rok osiemdziesiąty drugi.

00:05:24: No i w sumie przeszło siedemdziesiąt programów nagrałam, więc to był długi okres.

00:05:31: z czasu.

00:05:31: To był taki moment, w którym wybuchła pani popularność taka ogólnopolska i też wprowadziła pani do Polski właśnie ten aerobik, ale chciałabym się cofnąć.

00:05:40: Chciałabym się cofnąć do tych początków i spytać, skąd się u pani wzięła miłość do tańca?

00:05:46: Ojej, trudne pytanie.

00:05:48: Mamusia nie tańczyła, tatuś też nie tańczył.

00:05:51: Czy

00:05:51: nie jest pani z takiej tanecznej rodziny?

00:05:53: Nie,

00:05:53: nie.

00:05:54: Miałam wujka.

00:05:55: Zygmunt Willer.

00:05:57: to był mój wujek, ale kompozytor, no czyli coś tam dusza artysty była w tej rodzinie, tak, ale podobno od dziecka lubiłam tańczyć, pamiętam swój.

00:06:08: krakowski strój, mój pierwszy walz pale Dunaju z moją koleżanką.

00:06:14: umiałabym ten taniec nadal zatańczyć, a nie wiem ile miałam, była to szkoła podstawowa.

00:06:21: Czyli

00:06:22: miała pani niesamowitą też pamięć do tych ruchów.

00:06:24: Czyli po prostu lubiłam, to nie były takie ładne tańce, pewne takie dziecięce.

00:06:32: i kiedy mamusia stwierdziła, że ja lubię tańczyć, to właśnie wówczas mnie zapisała do szkoły waletową.

00:06:38: tutaj do Poznania.

00:06:40: Początki były trudne, dlatego, bo szkoła baletowania miała internetu i przez pierwszy rok nauki, jako dziesięcioletnia dziewczynka, musiałam dojeżdżać z Kobylnicy.

00:06:51: W dzień, w dzień z Kobylnicy na stary rynek.

00:06:54: to był kawał drogi, pociągi.

00:06:56: I kiedyś

00:06:56: też nie było aż takich dobrej

00:06:58: komunikacji.

00:06:58: Tak, zima, zima, deszcz, czy nie deszcz trzeba było jechać.

00:07:02: No ale w tej chwili to wspominam.

00:07:04: Pięknie te czasy, chociaż tam te były trudne, ale tak wszystko można było pokonać.

00:07:11: Dziewięć lat szkoły balletowej.

00:07:12: No właśnie, bo w samej szkole balletowej też nie mówimy o zabawie tańcem, tylko mówimy o ciężkiej pracy.

00:07:18: Tak, tak.

00:07:19: Z tym, że początki szkoły balletowej były zupełnie inne.

00:07:23: Ja bardzo często teraz też odwiedzam moją szkoły balletową przy okazjach.

00:07:28: Właściwie kiedy są jakieś rocznice, czy dzień nauczyciela, to Teraz ten poziom w szkole baletowej.

00:07:35: O, jaki wspaniały.

00:07:37: Teraz bym tego nie umiała.

00:07:39: Nie umiałabym tego robić, co te obecne uczennice i uczniowie robią w szkole baletowej.

00:07:45: Poziom jest ogromny.

00:07:48: wspaniale tańczą.

00:07:49: I

00:07:50: po szkole baletowej później była wyższa szkoła wychowania fizycznego, czyli w Poznańskie AWF, ale ja przeczytałam tutaj, że oprócz tego wszystkiego, tego tańca aerobiku, gimnastyki, gimnastyki artystycznej jest pani instruktorem łyżwiarstwa figurowego.

00:08:04: Tak,

00:08:05: to była moja w ogóle pierwsza praca, proszę sobie wyobrazić.

00:08:08: Jeszcze byłam studentką, a już właśnie pracowałam z wrotkarzami, z łyżwiarzami, co prawda moje umiejętności na łyżwach.

00:08:17: Wrodkach nie są takie wspaniałe, ale robiłam dla tych uczennic choreografię taneczną i prowadziłam lekcję taneczną.

00:08:25: Taki był mój udział, właśnie ta moja pierwsza praca.

00:08:28: Byłam instruktorem tańca.

00:08:31: w klubie sportowym Sun na Grunwaldzie.

00:08:34: I teraz sobie też tak myślę, czytając te wszystkie elementy, jeśli chodzi o panie karierę zawodową, tą związaną z tańcem i od razu nawiążę do tytułu naszego programu, czy pani super mocą jest to, że potrafi pani porwać ze sobą ludzi, że potrafi pani zarazić tym tańcem, że potrafi pani też wytłumaczyć, jak to robić, uczyć i ma pani cierpliwość.

00:08:55: To znaczy staram się zarażać.

00:08:57: I chyba mi się to udaje, skoro tak dość dużo ludzi i od wielu, wielu lat prowadzę zajęcia.

00:09:04: Najpierw to prowadziłam zajęcia z dziećmi, potem z młodzieżą, ze studentami.

00:09:11: A teraz na moje starsze lata prowadzę zajęcia

00:09:14: z seniorkami.

00:09:15: Cały czas jest pani

00:09:16: aktywno.

00:09:17: Jestem aktywna i panie Boże daje tą aktywność na dalsze lata.

00:09:22: Czasem jest dość trudno.

00:09:24: Proszę sobie wyobrazić, że dzisiaj miałam pierwszą grupę terapii tańcem, drugą grupę terapii tańcem, a potem mój kochany raj seniora, z którym tworzę zupełnie nowe tańce, z którymi możemy się pokazać, z którymi tańcami występujemy na różnych okazjach, w różnych miejscach.

00:09:44: A uchylimy rąbka tajemnicy.

00:09:45: zdradzi Pani nam wiek?

00:09:47: Mój?

00:09:48: Proszę Paniom, młodziutka jestem, ja dopiero skończyłam osiemdziesiąt cztery lata.

00:09:53: Ja już wiem, bo ja się przygotowałam na tej rozmowy, dlatego chciałam się spotkać, czy Pani chciałaby się podzielić

00:10:00: tą informację.

00:10:01: Ja myślę, że mój wiek to jest właściwie taka zachęta dla innych osób, że popatrzcie, ona tyle ma lat, a jeszcze cho cho cho, jeszcze potrafi.

00:10:19: www.radio.poznan.fm.

00:10:21: w zakładce audycje.

00:10:23: I

00:10:23: tak, wygląda pani pięknie, uśmiecha się pani i w życiu nigdy nie powiedziała, mówiąc zupełnie szczerze, że ma pani tyle lat, ile wskazuje pani peseł, oszukała pani ten czas.

00:10:33: Gdyby pani redaktor przyszła do mnie na zajęcia, to wtedy pani redaktor by coś więcej zobaczyła i powiedziała.

00:10:41: Zapewne,

00:10:41: że jestem dużo mniej sprawna niż pani doktor.

00:10:44: Nie, nie, na pewno tak, pani jest piękna i młodziutka, więc wszystko dałaby pani radę, ale dla mnie satysfakcją jest to, że przychodzą osoby, które wcześniej nie miały do czynienia z tańcem tak jak ja.

00:10:58: A mimo, kiedy z nimi prowadzę zajęcia, one ćwiczą, chcą ćwiczyć, są szczęśliwe.

00:11:04: też bije radość na ich twarzach.

00:11:08: Widzę to.

00:11:09: I kiedy one się uśmiechają do mnie, ja się uśmiecham do nich.

00:11:12: Na

00:11:12: czym polega terapia tańcem?

00:11:14: A terapia tańcem jest różna.

00:11:16: Ilu instruktorów, tyle różnych terapii tańce.

00:11:20: Ja mam taki swój sposób.

00:11:22: To znaczy, gdy grupa przychodzi do mnie na zajęcia, robimy najpierw tańce takie... Bardzo, bardzo łatwy, taką małą integrację.

00:11:32: O dzisiaj na przykład był balczyk.

00:11:34: Poznajmy się.

00:11:36: Ale gdzie na początku wstydzą się tańczyć?

00:11:38: Wstydzą się tak ruszać?

00:11:39: Ja myślę, że tak.

00:11:41: Tak, nowe osoby, które przychodzą po raz pierwszy to.

00:11:46: Może nie to, że się wstydzą, ale są takie nieśmiałe, może nieśmiałe w ruchu, ale to przechodzi.

00:11:53: Ja zawsze mówię, będziecie w moim wieku, to też będziecie tak ładnie tańczyć jak ja.

00:11:58: No dobrze, ale dalej.

00:11:59: Właśnie dzisiaj był ten walczyk integracyjny, a potem są ćwiczenia na wszystkie partie mięśniowe.

00:12:06: Dlaczego?

00:12:07: Dlatego, bo to jest bardzo ważne, żeby potem móc się schylić, kiedy się jest starszym, żeby można było sobie buty samemu zawiązać.

00:12:15: a na końcu robię ćwiczenia low-impactu.

00:12:19: Low-impact to są takie ćwiczenia trochę aerobikowe, ale taneczne.

00:12:23: I tutaj jest bardzo fajna sprawa, dlatego, bo na pamięć powtarzam pewne sekwencje ćwiczeń.

00:12:30: Co chwilę powtarzam, dodaję nowe, dodaję nowe i powstaje z tego taniec.

00:12:35: Tak to robię z tą moją grupą terapitańcem.

00:12:39: Są dwie grupy.

00:12:40: Pierwsza, druga.

00:12:41: ale zupełnie inne zajęcia mam z grupą, którą nazywam rajseniora.

00:12:47: Proszę zapytać, dlaczego raj?

00:12:49: Dlaczego rajseniora?

00:12:51: Dlatego bo raj się kojarzy z czymś pięknym.

00:12:54: i właśnie te moje panie.

00:12:56: Teraz grupka liczy piętnaście osób.

00:12:59: One są piękne.

00:13:00: Piękne, bo chcą.

00:13:01: Nie piękne, bo, bo, bo, tylko piękne, bo bardzo chcą i są bardzo szczęśliwy.

00:13:08: I przychodzą do domu i siedzielą.

00:13:10: Wczoraj spotkałam jednego męża, mojej pani, która przychodzi.

00:13:15: I mąż mówi, pani Olga, jak dobrze, że Elka przychodzi na zajęcia.

00:13:20: Ona wraca, taka szczęśliwa.

00:13:22: I takiej głosów mam dużo.

00:13:25: To może nie każdy w to uwierzy, ale to jest naprawdę szczęście, że panie, wszystkie są powyżej siedemdziesiątki.

00:13:34: Wszystkie.

00:13:35: No nie ma takiej mojej rówierzniczki, ale są powyżej siedemdziesiątki, przychodzą na zajęcia, raj senora ćwiczy ze mną dwa razy w tygodniu, zarówno.

00:13:48: One, jak i ja, spotykamy się społecznie.

00:13:52: To jest praca społeczna.

00:13:54: Każda z nas ma obowiązki domowe, ale jednak chcemy się spotkać i robimy... A

00:14:00: wyobraża sobie pani taki moment w życiu, że nie będzie pani tych grup prowadzić?

00:14:03: Ej, ja już kilka razy mówię, słuchajcie, ostatni rok prowadzę, bo przecież kiedyś muszę skończyć.

00:14:09: No to jest przeciw.

00:14:13: I jak na razie, a razie to jeszcze, jeszcze, jeszcze póki mogę.

00:14:18: Wiewani, to jest tak pięknie, jak można dać komuś radość.

00:14:22: Naprawdę.

00:14:23: W tym naszym życiu jest nam to potrzebne, żeby cieszyć się radością, żeby dać komuś radość, prawda?

00:14:31: I dopóki mogę, no to... A też jest wspaniała rzecz, jak jeździmy na przykład do domów opieki społecznej, na przykład na Strzeszynie.

00:14:41: to tam jest ogromna sala, tam do nas ludzie przychodzą na wózkach, nawet w łóżkach.

00:14:48: Osoby chore są przywożone na łóżkach lub na wózkach inwalidzkich i patrzą na nas z występ, a potem płaczą, ale z radości oklaskują ze wzruszenia.

00:15:02: I

00:15:02: pojawia się na ich twarzach uśmiech.

00:15:04: Tak, no zawsze mówię, to jest najpiękniejsze, żadne pieniądze.

00:15:09: tego nie zapłaciłyby właśnie jak uśmiech od kogoś i podziękowanie.

00:15:15: Pięknie

00:15:16: pani opowiada o tych zajęciach stańca, o tym jak ten ruch potrafi nam przywrócić uśmiech na twarz, jak też pomaga nam zdrowotnie, ale ja też od czasu do czasu zwracam się do pani, jako do pani doktor, ponieważ oprócz tego, że jest pani praktyczką i praktykuje pani ten taniec, to jest pani też naukowcem, doktorem nauk wychowania fizycznego na podstawie pracy i dzięki pracy.

00:15:39: dynamika rozwoju fizycznego dziewcząt uprawiających gimnastykę artystyczną we wczesnym etapie nauczania, czyli też jakby zgłębiała pani całą anatomię fizjologię człowieka i jak ten taniec tam na to wszystko wpływa.

00:15:51: To były początki, bo właśnie gimnastyką artystyczną na początku się zajmowałam, ale potem wciągały mnie inne formy ruchu, tak jak mówię gimnastyka jazzowa, a teraz różnorodne formy ruchu.

00:16:04: Na mojej terapii tańcem to nie tylko taki zwykły ruch, to też taniec, trochę tańca ludowego, trochę tańca towarzyskiego.

00:16:14: W ogóle wszystko to, co w całym życiu się nauczyłam, tutaj wrzucam.

00:16:19: I być może dlatego te zajęcia są chyba bardzo ładne, skoro tyle osób przychodzi.

00:16:26: I tyle osób nie daje pani odejść.

00:16:29: Tak, tak, tak.

00:16:30: To jest, że szczęście naprawdę chyba mam duże szczęście w życiu, że zawsze z kimkolwiek pracuje, to mam takie zadowolenie, bo też w AWF-ie przecież ja pracowałam w uczelni, przeszło czterdzieści jeden lat.

00:16:49: Tutaj niedaleko, w parku Wilcona, byłam kierownikiem zakładu i miałam cudownych, cudownych współpracowników.

00:16:57: Kiedy poszłam na emerytury, To też jeszcze miałam kontakt z uczelnią, prowadziłam prace magisterskie.

00:17:04: A potem, jak już dawno, dawno, dawno w uczelni nie pracowałam, to uczelnia też mnie poprosiła o to, bym zrobiła program na sto lecie uczelni.

00:17:15: I udał się taki koncert, dwukrotnie był powtórzony.

00:17:19: Też rajseniora ze mną tańczył.

00:17:21: No i... Kiedy teraz byłam na inauguracji roku akademickiego w AWF-ie, to nadal dostaję... bardzo dużo pochwał właśnie za choreografię, za całość, za to, że stworzyłam taki właśnie piękny pokaz z okazji stulecia uczelni.

00:17:41: A kiedy pani poczuła i kiedy pani zrozumiała to, że ma pani olbrzymi talent do tańca?

00:17:45: Nie,

00:17:46: ja nie poczułam, ja nadal tego nie wiem, czy ja mam talent.

00:17:49: Ja po prostu robię to, co lubię.

00:17:52: Może nawet trochę więcej niż lubię.

00:17:54: Tak jest logany, kocham, kocham, ale ja kocham.

00:17:57: Kocham po prostu to, co lubię.

00:18:00: Na pewno dużo ludzi robi to, co ja.

00:18:03: Na pewno są to osoby młodsze, robią lepiej, ale ja wiem, że ja robię wszystko z sercem.

00:18:10: I odważnie.

00:18:11: Tak, tak i tak jakoś.

00:18:14: Taniec.

00:18:15: Piękna rzecz.

00:18:16: Piękna rzecz.

00:18:17: Dlaczego?

00:18:17: Dlatego, bo zapomina się o troskach.

00:18:20: Każda z nas, każda z pań, mówię o raju seniora, ma swoją rodzinę.

00:18:26: Każda z nas ma ogromne swoje kłopoty.

00:18:29: Nie ma osoby w naszym wieku bez kłopotu.

00:18:32: Teraz był taki bardzo smutny okres wszystkich świętych.

00:18:36: Byłyśmy na cmentarzach.

00:18:38: Trochę sobie popłakałam, trochę pobezywałam mojego męża.

00:18:41: Dlaczego mnie tak szybko opuściłeś?

00:18:44: Ach, no tak, ale to było i trzeba żyć dalej.

00:18:48: Po prostu trzeba żyć dalej.

00:18:51: Taniec pomaga.

00:18:52: Tak, taniec pomaga.

00:18:53: Tak, oczywiście.

00:18:54: Kiedy do pani dotarła taka myśl, że z tańcem chciałaby pani związać całe swoje życie zawodowe?

00:19:00: Chyba nie myślałam.

00:19:01: Tu się tak samo potoczyło.

00:19:03: Może dlatego, że ja nic więcej nie umiem.

00:19:07: Albo niczego więcej tak pani nie kocha, jak

00:19:09: to my tańca.

00:19:09: Nie, nie.

00:19:10: Po prostu ja bardzo przesadnie pracuję.

00:19:15: Bardzo.

00:19:15: Mam córkę, która jest w Szwajcarii i też prowadzi... podobne zajęcia, ale ona się mu nie przygotowuje tak jak ja.

00:19:24: Ja do każdych zajęć ją przygotowuję.

00:19:26: Co to znaczy przygotowuję?

00:19:28: Wybieram taką muzykę, która będzie się moim Paniom podobać.

00:19:33: I dopiero kiedy mam skład odpowiedni, skład poszczególnych melodii, dobieram odpowiednie ruchy do net.

00:19:42: i dlatego no moje panie zawsze podkreślam o jaka piękna muzyka, jaka piękna, także czy się chce, czy się nie chce, a się słyszy piękne melodie, to chce się po prostu ćwiczyć.

00:19:55: I

00:19:55: tak i dlatego chyba to jest takie ważne, żeby dobór muzyki był odpowiedni dla odpowiedniego wieku, bo młodzież pewno wolałaby przy innej muzyce ćwiczyć.

00:20:09: Ale ja dobieram taką, że jest na razie wszystko w porządku.

00:20:13: A robi sobie Pani chwilę przerwy od tańca?

00:20:16: Chciałabym więcej robić przerwy, ale jak nie przygotowuję się do lekcji, to przygotowuję kolejny taniec z moim rajem seniora.

00:20:26: Nie zliczę w tej chwili, naprawdę nie zliczę.

00:20:29: ile tych choreografii już w ciągu tych wielu lat zrobiłam.

00:20:34: To są trudniejsze, to są łatwiejsze choreografie.

00:20:37: Teraz przygotowujemy się do takiego bardzo ważnego występu, ale tych występów mamy bardzo dużo.

00:20:45: W czwartek w klubie senora Rondo, siedemnastego wyjeżdżamy do Konarzewa.

00:20:52: Tam jest coroczny taki przegląd artystyczny z seniorów.

00:20:57: z konarzewie siedemnastego, ale takie bardzo, bardzo ważne przygotowanie i tego tańca nie pokażemy wcześniej, tylko dopiero w telewizji.

00:21:07: czeka nas na.

00:21:08: talent asach, bo teraz jest taki program w telewizji, gdzie w pierwszym odcinku talent asu zaliłyśmy pierwsze miejsce i to mojej bardzo jest trudna sprawa, bo rywalizacja jest ogromna i w ostatnim odcinku będziemy też występować.

00:21:28: No i tam się okaże, czy jesteśmy dość dobre,

00:21:32: czy nie.

00:21:32: Tak, już ćwiczymy to, także nigdzie wcześniej tego tańca nie pokaże, dopiero właśnie to będzie gdzieś w połowie grudnia.

00:21:40: Czy pani doktor Olga Kuźmińska tańczy w domu i gotuje?

00:21:43: Nie.

00:21:43: Właśnie miałam urodziny.

00:21:46: prawnuka mojego, który miał sześć lat, a wczoraj, dokładnie wczoraj, miałam urodziny prawnuka rocznego.

00:21:55: No i cała rodzinka u mnie właśnie była i musiałam gotować, musiałam.

00:22:01: A gotuje pani tak fit właśnie?

00:22:03: To znaczy, mam swoje potrawy takie sprawdzone i rodzina się mu zachwyca.

00:22:10: O, jakie dobre.

00:22:11: Szczerze mówiąc, nie lubię specjalnie gotować, ale jak robię, to robię to... to dobrze

00:22:16: i zdrowo.

00:22:18: To co jest takiego dobrego i zdrowego?

00:22:21: Ja lubię polędwicy z różnymi savatkami, takie coś.

00:22:26: Ale kulinarna sprawa to nie jest moja, taka najlepsza strona, chociaż rodzina wczoraj zachwalała.

00:22:32: O, jakie dobre.

00:22:33: A czy pani dr Olga Kuźmińska ja tańczę jak sprząta?

00:22:36: Nie, nie, nie.

00:22:38: Mam duże mieszkanie i mam dosyć tego sprzątania i sprzątam sama, bo zawsze mi się wydaje, że zrobię to najlepiej.

00:22:46: Natomiast proszę mnie zapytać, jak wstaję, co ja robię.

00:22:51: To jak pani otwiera oczy i jak pani wstaje, to jak pani zaczyna dzień?

00:22:55: Wruszę sobie wyobrazić, że ja muszę poćwiczyć, muszę.

00:22:59: Dlatego powstaje z łóżka, ojej tu mnie boli, tam mnie boli, ledwo wstaje, tup, tup, tup, to co trzeba zrobię i muszę poćwiczyć.

00:23:09: ćwiczenie dużo, piętnaście, dwadzieścia minut.

00:23:12: A to jest

00:23:12: taniec.

00:23:13: czy to są ćwiczenia?

00:23:13: Nie,

00:23:14: ćwiczenia gimnastyczne, ale oglądam telewizję, powstaje w pół do siódmyj.

00:23:19: codziennie.

00:23:20: Jak nie wstanę w pudą siódmej, to brakuje mi czasu.

00:23:23: Naprawdę na wszystko.

00:23:24: Wobec tego piętnaście dwadzieścia minut.

00:23:27: To jaki

00:23:27: jest zestaw ćwiczeń, który pomaga zacząć dobrze dziennie?

00:23:30: Tak.

00:23:30: Muszą być skłony w bok, skłony w przód.

00:23:34: Najpierw na stojąco, troszeczkę barki w górę, kręcę ramionami w tą igłowa, w prawo w lewo i krążenie, a potem na makcie ćwiczę.

00:23:44: Tak, skłony w przód, noga jedna w dwóch.

00:23:48: Druga, a ja bym kiedyś pani redaktor zaprosiła.

00:23:52: Musimy zrobić taką gimnastykę, może tutaj też z naszymi słuchaczami i słuchaczami super mocny.

00:23:57: Kiedy na macie ćwiczę, to też i w leżeniu trochę, i koniecznie w leżeniu przodem, kiedy właśnie skłąd tłowia w tył, na te plecy proste, bo niestety w moim wieku my się już garbimy.

00:24:11: Ja też czasem.

00:24:12: Ja też.

00:24:13: No, a tak, bo mamy taki siedzący tryb życia, prawda.

00:24:17: I dlatego ono warto się wyprostować.

00:24:20: Gdyby pani miała powiedzieć o tych swoich supermocach, to jakie one są?

00:24:25: O super?

00:24:25: W swoich supermocach, bo jest pani niewątpliwie supermocna, ale w czym pani się czuje najlepsze?

00:24:30: Zdecydowanie najlepsze.

00:24:32: jestem w tańcu, to na pewno.

00:24:35: To znaczy tak myślę, ale ja robię... Tak bardzo dużo innych spraw też.

00:24:39: Chociażby to, że w uczelni, kiedy pracowałam, każdą uroczystość obsługiwałam.

00:24:46: Każda uroczystość była według mojej choreografii, mojego ogromnego zaangażowania.

00:24:52: Ja coś

00:24:53: czuję, że studenci panią uwielbiali.

00:24:55: Do dzisiejszego dnia, jeżeli ja od studentów dostaję życzenia świąteczne, to znaczy, że chyba, chyba tak.

00:25:07: Dawała Pani dwuję?

00:25:09: Nie dawałam dwój, tylko powiedziałam oj, wie Fani jakie to były cudowne lekcje jak na przykład komar, wielki mężczyzna, a ja go bręłam do tańca i pokazywaliśmy jak się tańczy w parze, no to było w śmiechu dużo.

00:25:26: Ze studentami mam miłe wspomnienia, bardzo miłe i myślę, że studenci lubili ten nasz Taniec.

00:25:35: Taki rozmach był bardzo duży.

00:25:37: Studentom się to bardzo podobało.

00:25:40: I nigdy mi nie odmawiali, kiedy ich prosiłam, żebyśmy stworzyli jakąś imprezę dla uczelnie.

00:25:46: A tych imprez było w ciągu tego mojego życia uczelnianego bardzo, bardzo dużo.

00:25:52: Czyli trudno w ogóle pani odmówić.

00:25:54: A właśnie, proszę sobie wyobrazić, że kiedy z rajem seniora robiłam program na wiewa seniorzy, to zaprosiłam naszego prezydenta, Jacka Jaśkowiaka, żeby z nami zatańczył.

00:26:07: Nie odmówił

00:26:08: tańczu.

00:26:09: Nie chyba nikt nie odmówił.

00:26:10: Zaraz, zaraz w ubiegłym roku prezydent Jaśkowiak tańczył z nami tango.

00:26:14: Bardzo trudny taniec, ale dał radę.

00:26:17: W tym roku poprosiłam pana Jędrzeja Solarskiego.

00:26:21: Tak.

00:26:23: z nami walca, ale tańczył też z nami prezes, współdzielnik mieszkaniowej, osiedle młodych i reneusz Siler.

00:26:31: i ma pani redaktor rację.

00:26:34: Żaden mężczyzn z nami do tej pory nie odmówił, ale mówi o tańcu.

00:26:39: To jest

00:26:39: cudowny prognostyk na kolejne lata.

00:26:41: w takim razie.

00:26:42: Kogo sobie pani doktor nie wymyśli, ten będzie.

00:26:45: Ja już taki pomysł pewien mam.

00:26:47: To zobaczymy jak... jak życie się potoczy, bo każdy dzień mojego życia to jest naprawdę ogromne szczęście, że ja jeszcze żyję, że ja jeszcze egzystuję, że ja jeszcze mogę dać radość komuś, że mogę się podzielić tym, co umiem z drugą osobą.

00:27:06: Co by pani chciała pozostawić po sobie, jakie przesłanie za panią idzie?

00:27:10: Chyba takie, że codzienna dawka ruchu musi być obojętnie co.

00:27:15: Niech to będzie trochę gymnastyki, niech to będzie pływanie, niech to będzie bieg.

00:27:20: Kto co lubi, ale codzienna dawka ruchu jest bardzo ważna.

00:27:24: Druga rzecz, pozytywne spojrzenie na życie.

00:27:27: Jakież to ważne?

00:27:29: Gdybym była maruda, nie udawałoby mi się to, co mi się w życiu udaje.

00:27:34: I jeszcze jedna rzecz, życzliwość do drugiego człowieka.

00:27:37: Jakie to jest ważne?

00:27:38: Ja jestem życzliwa dla kogoś, ten, kto się odwzajemnia.

00:27:43: A

00:27:43: zawsze była pani taka pozytywna i tak energetyczna uśmiechnięta?

00:27:47: To jest to od początku?

00:27:48: Nie pamiętam z siebie jaka byłam, ale taką chciałabym być... do końca mojego życia.

00:27:55: taką bym chciała być zapamiętaną i taką chyba jestem.

00:27:59: To akurat nie ulega wątpliwości.

00:28:01: To jeszcze ostatnie pytanie.

00:28:03: chciałabym się cofnąć do tych lat, w których prowadziła pani telewizyjny program.

00:28:07: Siedemdziesiąt dwa programy.

00:28:08: była pani wielką gwiazdą telewizyjną rozpoznawalną na ulicy.

00:28:13: No ludzie panią kochali.

00:28:14: i co się wydarzyło potem?

00:28:15: jak już ten program telewizyjny się skończył.

00:28:18: Brakowało pani trochę tego

00:28:20: szumi.

00:28:20: Nie, nie brakowało.

00:28:22: Przecięłam się czymś innym, że w zasadzie ja nie mam czasu na takie rozmyślania, bo to się kończy, coś innego się zaczyna.

00:28:30: Ale po wielu, wielu latach, to było kilka lat wstecz, to pani Małgorzata Binkowska zaprosiła nas do programu III do TVP III i tam wiek to tylko liczba.

00:28:45: prowadziłam kilka programów właśnie też takich, no aerobikowych powiedziałabym.

00:28:51: A potem też występowałyśmy tam kilka razy w telewizji, także są telewizją, też miałam niedawno... Nie pożegnała

00:29:00: się pani z tym, na zawsze.

00:29:01: Nie, nie, nie.

00:29:02: Mam nadzieję, że jeszcze właśnie jakiś kontakt będzie chociażby w tych... talent asach.

00:29:09: Teraz w grudniu szykujemy się tak po cichu na taką petardę, ale nie wiem jak to nam wyjdzie.

00:29:15: Ja na pewno będę oglądać.

00:29:17: Ja się czuję zachęcona i bardzo ciekawa tym, co tam panie przygotowują.

00:29:22: Ja też jestem ciekawa, jak nam to wyjdzie.

00:29:25: Dzisiaj jestem po wielkich, wielkich ćwiczeniach.

00:29:28: Jeszcze to wszystko w powijakach, ale jeszcze mamy trochę czasu.

00:29:32: Moje panie bardzo chcą, a to jest połowa sukcesu.

00:29:35: A zdarzają się pani jeszcze w ogóle tak?

00:29:37: Jakie ćwiczenia, po których ma pani zakwasy?

00:29:39: Tak, jak długo nie ćwiczę.

00:29:41: A długo to znaczy ile?

00:29:42: Długo,

00:29:43: jeżeli na przykład miesiąc wakacje są, to znaczy ja zawsze coś tam robię, ale kiedy jest dłuższy okres wakacji zaczynają się zajęcia, a ja robię inny rodzaj ruchu, inny, nie te moje łatwe ćwiczenia, to są zakwasy.

00:29:58: Kwas mlekowy się odzywa, tak?

00:30:00: Ale to krótko trwa.

00:30:02: Na takie zakwasy... tylko trzeba poćwiczyć dalej, to to przechodzi.

00:30:06: I wraca też pa pamięć ruchów, bo rozumiem, że wszystkie choreografie ma pani w głowie.

00:30:11: Mam, mam, mam, ale przygotowuje się do nich solidnie, nawet jak sobie leżę.

00:30:17: To powtarzam sobie, to nie tak, że ja wszystko

00:30:20: umiem.

00:30:22: Powtarzam sobie w głowie tak, że tu prawa noga, tu lewa noga, tu ręka, tu głowa.

00:30:27: Tak, tak, to trzeba powtarzać.

00:30:29: Mało tego z moimi paniami nagrywam nową lekcję na wideo, żeby łatwiej się można było nauczyć, żeby można było popatrzeć na błędy.

00:30:40: Panie sobie w domu oglądają.

00:30:43: I wiedzą, co robili

00:30:43: źle.

00:30:43: Tak, tak, i wiedzą.

00:30:45: Także takie właśnie pomocy dydaktyczne, naukowe nasze są bardzo, bardzo pomocne.

00:30:52: Doktor Olga Kuzmińska od ponad sześćdziesięciolet w pracy, można powiedzieć, tak?

00:30:57: W tym roku ponad sześćdziesięciolecie pani pracy zarodowej kawał czasu.

00:31:02: Tak mówię jeszcze, gdy byłam studentką, sześćdziesiąty drugie rok, kiedy zaczęłam pracę.

00:31:08: Ojej, to już tyle lat pracuję.

00:31:11: To jakaś pomyłka.

00:31:13: Doktor Olga Kuźmijska, doktor nauk w Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu.

00:31:19: Ogromna pasjonatka tańca była moimi państwa gościem w programie Supermocne.

00:31:24: Jak mi miło, bardzo mi miło.

00:31:26: W ogóle pani redaktor tak ładnie tutaj ze mną prowadzi.

00:31:30: I żadnego pytania mi wcześniej nie zadawała.

00:31:33: Nie,

00:31:33: bo my się nie przygotowujemy.

00:31:34: Do tych rozmów to są rozmowy z zaskoczenia.

00:31:37: Mam nadzieję, że ta rozmowa sprawiła i pani przyjemność, i państwu przyjemność, a państwa już zapraszamy na kolejny program za tydzień.

00:31:52: Dodanie odcinka do swojej listy lub pozostawienia komentarza.

00:31:56: Zapraszamy też do osłuchania programów Radio Poznań i na stronę www.radiopoznanfm.